1 mayıs taksim meydanının önemi üzerine ve güncel durum - DEVRİMCİ PROLETARYANIN YOLU'NDA Ateş Hırsızı

**Mahmut Halil CAN** · 06-25-2009, 07:01 PM

1 MAYIS TAKSİM MEYDANININ ÖNEMİ ÜZERİNE VE GÜNCEL DURUM

Bu yılki 1 mayıs oldukça kritik bir sürece denk gelmekte ve proleter ile emekçiler açısından daha fazla önem taşımaktadır.Zira emperyalist kapitalizmin krizi derinleşmekte ve sonuçları ile şimdiki faturasını proleter-emekçiler işsizlik,kaynakların- işsizlik fonunun egemenlerce seçim rüşveti vs için kullanılması- egemenlere dönük olarak kullandırılması, ÖTV indirimi adı altında yine vergilerin yükünü emekçilere yıkılması,açlık sınırı 841 Lira iken 527 Lira asgari ücrete çalışan milyonlar,artan eğitim,ulaşım,sağlık,gıda giderlerinin altında ezilen emekçilerin durumu,her geçen gün kötüleşen ekonomik gösterge tablolarına karşı kayıtsızlık,TÜİK’in sermaye ve hükümetler lehine rakamlarla oynaması ile uyutulan halklar, baskı-şiddet-sömürgeci zulmünün tırmandırıldığı Kürdistan ve Kıbrıs, vs vs sorunlarla 2009 1 mayısına doğru gidilmektedir. Tüm veriler, krizle birlikte artan hoşnutsuzluk,seçimlerin siyasal atmosferi ile düzenden umudunu kesmiş olan yığınların artan öfkesi, dağınık-örgütsüz-hedefsiz-umutsuzda olsa gittikçe büyüyen yerel-lokal direnişler vs göstermektedir ki; 1 mayıs 2009 oldukça çetin bir sınıf savaşı ve irade gösterisine sahne olacaktır. Yakın zamanda düzelmesi imkansız olan kriz ve sonuçlarının süreci daha da derinleştireceği, sözünü ettiğimiz öfkenin,düzene karşı duruşun daha da büyüyeceğine de işaret etmektedir.
Bunu gören egemenler geçtiğimiz yıldan ısıttıkları ama yaşama geçirmedikleri 1 Mayısı tatil ilan edip basit bir bayram,kutlama havasına büründürmeye çalışmaları anlamlıdır. Düzen oldukça korkmaktadır düzene karşı genel bir isyan havasında olmasının 1 mayısın. Bu korkusunda oldukça haklıdır. Dünya ölçeğinde , emperyalist kapitalizme karşı genel bir isyan,öfke hareketi gelişmekte ve emperyalist kapitalizmin göbeği olan ABD’de sosyalizm hayaletine olan ilgi,sosyalist düşünceye olan yönelim özellikle artmıştır. Türkiye’de de bu sürecin yaşanacağı kaygısı ile, seçimlerde de istediği sonucu alamayan AKP hükümeti eliyle işçi sınıfı ve emekçilere yine 1 mayısı tatil yapma rüşveti ile öfke,isyan vs yatıştırılmak istenmektedir.Bu bir yandan 1 mayısın ideolojik olarak içini boşaltma amacı taşıdığı gibi- zira 1 mayısın birlik,dayanışma ve mücadele günü olduğu ve genel özgürleşme,sosyalizm olmadığı sürece bayram gibi kutlanmasının olanaksız olduğunun görülmesi önemlidir-; aynı zamanda seçimler ertesinde işçi sınıfı ve emekçilerin düzene olan öfkesini yumuşatmak,devrimci gelişmelerin önünü tıkayacak bir siyasal rüşvet niteliği taşıdığı açıktır.Bu kabul edilemez bir durumdur.
Beri yandan 1 mayıs bayram-tatil ilan edilirken, öte yandan “Taksim asla olamaz “denerek sürece nasıl bir ince bakış açısı sunulduğu görülüyor. Bu bakımdan işçilere:” siz gidin,halay çekin,davul- zurna ile oynayın-piknik yapın ama asla Taksim Alanı gibi sembolik mücadele alanlarını istemeyin” deniyor. Taksim alanının ne derece önemli olduğunun düzen açısından çokça önemli olduğu açığa çıkmaktadır bu durumla.Zira , her türlü kutlama,anma,toplantıya açık olan; hatta Polis günü kutlamalarının yapıldığı alan İşçilere yasak oluyor. Zira Taksim alanı yaklaşık olarak 35 yıldır, hele ki 1977 1 mayısından sonra İşçi sınıfı açısından da , egemenler açısından da sembolik olarak önem taşıyor. Bu alan ve o alandaki proleter uyanış dolayısıyladır ki; 1 mayıs 77 provokasyonu ve katliamı ile kontrgerilla aracılığıyla alan işçilere kapatılmıştır. 12 Eylül sonrası tüm zorlamalara,Taksime girme çabalarına rağmen başarılı olamayan TDH ve işçi sınıfı, son iki yıldır Taksim iradesiyle ilgili oldukça kararlı-inatçı bir tutum izlemektedir.
Bunu gören faşist devlet ve onun sözcüleri hemen harekete geçip baskı-tehdit ve şantajlara başladılar bile. İster faşist Vali Muammer Güler aracılığıyla yapılan açıklamalar ve gerekse Bakan ya da Başbakan eliyle yapılan açıklamalar, tehdit-şantaj vs ile dolu olup, kontrgerilla hatırlatmalarıyla yığınların, sendika ağa-patronlarının gözü korkutulmak istenmektedir.Zira işçi sınıfı ve TDH açısından olduğu kadar, egemenler ve onların paralı memurları açısından da Taksim bir irade savaşıdır. Taksim , bir sınıf savaşı alanıdır. Sınıf meydan savaşları alanıdır. Mevzi savaşlarının doruğudur. Hele ki, ekonomik kriz , sonuçları ile giderek artan yığınsal hoşnutsuzluk dolayısıyla “sosyalizm heyulası” egemenlerin ve onların paralı uşaklarının uykularını heba etmektedir.
Taksim alanı proleterler – emekçiler açısından sınıf savaşının özel bir durağıdır. Taksimin yeniden 1 mayıs alanı haline getirilmesi, sınıf mücadelesi açısından bir kaybedilmişin kazanılması ve yukarı doğru çıkışın ifadesidir aynı zamanda. Sınıf savaşı içinde , iradelerin savaşıdır. Bu alanın işçi sınıfının alanı haline gelmesi politik-psikolojik-sosyal-kültürel atılım sağlayacağını, hele ki bu kriz ortamında kazanılırsa düzen açısından basıl bir anlam ifade edeceği düşünülürse , düzenin saldırıları anlaşılır olacaktır. Ne sınıf , ne de düzen geri adım atmayacaktır elbetteki.Sınıf, hiçbir biçimde geri adım atmamalıdır. İster sınıf haini sendikal bürokratlar zorlanarak,dayatılarak Taksimin alınması isterse de grupsal alanı zorlama, alana girme girişimleri ile bu irade sürdürülmelidir. Egemenlerin provokasyon girişimlerine,tehditlerine karşı da uyanık olunarak. Taksim, tarihsel sembolik olarak sınıf savaşımının en önemli mevzilerinden biridir.Asla bu hedeften vazgeçilemez. Hele ki, sınıf savaşının en keskin virajları dönülecekken.
Egemenler bile Taksim konusundaki bu irade savaşı ile mevzi savaşını anlamışken; bir kısım reformist liberal partide ta geçmişten beridir Taksimin bu önemini anlamamıştır. Başını geçmişte TDKP çizgisinin çektiği, şimdilerde de EMEP adı altında faaliyet gösteren yapı, Taksim’in sadece İstanbul değil, bütün olarak Türkiye İşçi sınıfı açısından önemini kavramamıştır.Taksimin bir sınıf iradesi olarak ortada olduğunu reddetmiştir. Taksimin sınıf açısından kontrgerilla cumhuriyeti ile,onun kıyım,baskı,katliam,tehdit,şantajına vs karşı bir sınıfsal onur mevzisi olduğunu anlamaktan aciz bu topluluk; bilinen klişe tabirlerle “ her alanın 1 mayıs alanı” olduğunu söylemek gibi klasik demagojiye de başvurmayı ihmal etmemektedir.EMEP ve benzeri parti ve örgütler, sınıf mücadelesinin genel bir içini boşaltma hareketi yanında ; Taksim alanının nitel anlamını kavramaya yanaşmamaktadırlar. Sanki İstanbul Taksim dışında, bu sloganı dışlayan varmış gibi. Ya da işyerleri, alanları dışlayan varmış gibi.Zira sınıfın devrimci mücadelesi açısından, sınıfın mücadelesinin merkezileştirilmesi ve komünist devrimci öncünün sınıfla birliğinin doruğu olması gereken bir güne böyle bir yaklaşım en üstte de belirttiğimiz üzere en pespaye deyimiyle liberal reformizmdir, başak bir şey değil.
Taksim sınıfın devrimci mücadelesinde önemli bir yere sahiptir. Kazanılana kadar da bu önemini yitirmeyecektir. 1 mayısın bir mücadele günü olduğunu hatırlatan bir sancak görevi göreceği de kesindir. Düzen var gücüyle tehditle,şantajla,katliamcı kontrgerilla taktikleriyle sınıfın gözünü korkutup Taksim hedefinden uzak tutmaya çalışmaktadır sınıf ve onun liderlerini. Ki zaten bu noktada çatlaklar başladı bile.Sendikal ihanetin doruğu Türk-İş ile Hak-İş gibi konfederasyonlar, dümeni kırmaya başladı bile. Ki , “ bizim ilk ve öncelikli hedefimiz 1 mayısın tatil olmasıydı, alanın önemi yok” diyerek. Sendikal bürokrasinin sözüm ona sola dümen kırmışları da şimdilik devrimci sınıf iradesi ve taban baskısından kaynaklı olarak Taksim’de ısrarlı gibiler. Ama sarı-gerici-faşist sendika ağa ve patronlarının hain çizgisine asla ve asla teslim olup, inisiyatifi onlara bırakmadan Devrimci 1 Mayıs Platformu etrafında birleşerek; İstanbul’da Taksim hedefi gerçek kılınmalıdır yine, yeniden.
Sınıfın hain ,işbirlikçi kesimlerine de Taksim hedefli bir çalışma ile yanıt vermek anlamlıdır,olacaktır. Çalışmaların odağına mücadele günü olduğu bilinciyle kriz,sonuçları,sınıfın iktidar odaklı mücadelesi olmadan gerçek özgürlük-eşitlik-adalet vs olamayacağını koyarak ilerlenmelidir.Gerçek kurtuluşun ancak ve sadece özgürlük ve sosyalizm ile insanlık düzeni olan komünizmde olacağı bilince kazınmalıdır. Kürtler ve Kıbrıslıtürklere reva görülen sömürgeci baskı,zulüm,işgal,ilhakın lanetlenmesi ile birlikte bir özgürlük,sosyalizm mücadelesinin olacağı kaygısı ile de hareket ederek.Enternasyonal devrimci sloganlar ile bütün olarak emperyalist kapitalizmin dünyasal ekonomik krizi ve sonuçlarının faturasının işçi sınıfı ve emekçiler tarafından ödenmeyeceği, krizin nedeni,kaynağı ne ise, faturayı da onun da ödemesi uğruna bir mücadele, ajitasyon,propaganda yürütülmelidir.
1 Mayıs alanı İstanbul için Taksimdir. Taksim dışındaki her merkez, her alan sınıf mücadelesi açısından talidir.Kim ki, Taksimi talileştirip, sınıf mücadelesinde irade çarpışmasının bir görüntüsü olmaktan çıkarma gayreti içine girerse ; biliniz ki bunlar en pespaye liberal düzen “solcularıdırlar”. Her Taksim savunusunun da bu vurgu üzerinde olmadığı gerçeğinin de altı çizilerek.

TAKSİM , 1 MAYIS ALANIDIR
1 MAYIS BAYRAM,TATİL GÜNÜ DEĞİL; BİRLİK,DAYANIŞMA VE MÜCADELE GÜNÜDÜR
YAŞASIN DÜNYA PROLETARYASININ BİRLİK,DAYANIŞMA MÜCADELE GÜNÜ
YAŞASIN PROLETARYA ENTERNASYONALİZMİ
YAŞASIN HALKLARIN KARDEŞLİĞİ,BİRLİĞİ VE SOSYALİZM MÜCADELESİ
BIJİ BRATEYAN GELLAN
KAHROLSUN KONTRGERİLLA CUMHURİYETİ
YAŞASIN 1 MAYIS
BIJİ YEK GULAN

10.04.2009

Mahmut Halil Can ( Sendiren)

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Konu Bilgileri			Kısayollar
	Konu Basligi 1 mayıs taksim meydanının önemi üzerine ve güncel durum	Cevaplar 0	Sonraki Konu sonraki Konu
	Görüntüleyenler	Görüntüleme 736	Önceki Konu önceki Konu

06-25-2009, 07:01 PM	#1
Kullanıcı Profili Mahmut Halil CAN SİTE EMEKÇİSİ Ateshirsizi.Com Kullanıcı Bilgileri Üye No: 1 Üyelik Tarihi: Jul 2007 Mesajlar: 32,832 Teşekkür Detayları Tesekkür: 5333 9039 Mesajina 14706 Tesekkür Aldi	1 mayıs taksim meydanının önemi üzerine ve güncel durum 1 MAYIS TAKSİM MEYDANININ ÖNEMİ ÜZERİNE VE GÜNCEL DURUM Bu yılki 1 mayıs oldukça kritik bir sürece denk gelmekte ve proleter ile emekçiler açısından daha fazla önem taşımaktadır.Zira emperyalist kapitalizmin krizi derinleşmekte ve sonuçları ile şimdiki faturasını proleter-emekçiler işsizlik,kaynakların- işsizlik fonunun egemenlerce seçim rüşveti vs için kullanılması- egemenlere dönük olarak kullandırılması, ÖTV indirimi adı altında yine vergilerin yükünü emekçilere yıkılması,açlık sınırı 841 Lira iken 527 Lira asgari ücrete çalışan milyonlar,artan eğitim,ulaşım,sağlık,gıda giderlerinin altında ezilen emekçilerin durumu,her geçen gün kötüleşen ekonomik gösterge tablolarına karşı kayıtsızlık,TÜİK’in sermaye ve hükümetler lehine rakamlarla oynaması ile uyutulan halklar, baskı-şiddet-sömürgeci zulmünün tırmandırıldığı Kürdistan ve Kıbrıs, vs vs sorunlarla 2009 1 mayısına doğru gidilmektedir. Tüm veriler, krizle birlikte artan hoşnutsuzluk,seçimlerin siyasal atmosferi ile düzenden umudunu kesmiş olan yığınların artan öfkesi, dağınık-örgütsüz-hedefsiz-umutsuzda olsa gittikçe büyüyen yerel-lokal direnişler vs göstermektedir ki; 1 mayıs 2009 oldukça çetin bir sınıf savaşı ve irade gösterisine sahne olacaktır. Yakın zamanda düzelmesi imkansız olan kriz ve sonuçlarının süreci daha da derinleştireceği, sözünü ettiğimiz öfkenin,düzene karşı duruşun daha da büyüyeceğine de işaret etmektedir. Bunu gören egemenler geçtiğimiz yıldan ısıttıkları ama yaşama geçirmedikleri 1 Mayısı tatil ilan edip basit bir bayram,kutlama havasına büründürmeye çalışmaları anlamlıdır. Düzen oldukça korkmaktadır düzene karşı genel bir isyan havasında olmasının 1 mayısın. Bu korkusunda oldukça haklıdır. Dünya ölçeğinde , emperyalist kapitalizme karşı genel bir isyan,öfke hareketi gelişmekte ve emperyalist kapitalizmin göbeği olan ABD’de sosyalizm hayaletine olan ilgi,sosyalist düşünceye olan yönelim özellikle artmıştır. Türkiye’de de bu sürecin yaşanacağı kaygısı ile, seçimlerde de istediği sonucu alamayan AKP hükümeti eliyle işçi sınıfı ve emekçilere yine 1 mayısı tatil yapma rüşveti ile öfke,isyan vs yatıştırılmak istenmektedir.Bu bir yandan 1 mayısın ideolojik olarak içini boşaltma amacı taşıdığı gibi- zira 1 mayısın birlik,dayanışma ve mücadele günü olduğu ve genel özgürleşme,sosyalizm olmadığı sürece bayram gibi kutlanmasının olanaksız olduğunun görülmesi önemlidir-; aynı zamanda seçimler ertesinde işçi sınıfı ve emekçilerin düzene olan öfkesini yumuşatmak,devrimci gelişmelerin önünü tıkayacak bir siyasal rüşvet niteliği taşıdığı açıktır.Bu kabul edilemez bir durumdur. Beri yandan 1 mayıs bayram-tatil ilan edilirken, öte yandan “Taksim asla olamaz “denerek sürece nasıl bir ince bakış açısı sunulduğu görülüyor. Bu bakımdan işçilere:” siz gidin,halay çekin,davul- zurna ile oynayın-piknik yapın ama asla Taksim Alanı gibi sembolik mücadele alanlarını istemeyin” deniyor. Taksim alanının ne derece önemli olduğunun düzen açısından çokça önemli olduğu açığa çıkmaktadır bu durumla.Zira , her türlü kutlama,anma,toplantıya açık olan; hatta Polis günü kutlamalarının yapıldığı alan İşçilere yasak oluyor. Zira Taksim alanı yaklaşık olarak 35 yıldır, hele ki 1977 1 mayısından sonra İşçi sınıfı açısından da , egemenler açısından da sembolik olarak önem taşıyor. Bu alan ve o alandaki proleter uyanış dolayısıyladır ki; 1 mayıs 77 provokasyonu ve katliamı ile kontrgerilla aracılığıyla alan işçilere kapatılmıştır. 12 Eylül sonrası tüm zorlamalara,Taksime girme çabalarına rağmen başarılı olamayan TDH ve işçi sınıfı, son iki yıldır Taksim iradesiyle ilgili oldukça kararlı-inatçı bir tutum izlemektedir. Bunu gören faşist devlet ve onun sözcüleri hemen harekete geçip baskı-tehdit ve şantajlara başladılar bile. İster faşist Vali Muammer Güler aracılığıyla yapılan açıklamalar ve gerekse Bakan ya da Başbakan eliyle yapılan açıklamalar, tehdit-şantaj vs ile dolu olup, kontrgerilla hatırlatmalarıyla yığınların, sendika ağa-patronlarının gözü korkutulmak istenmektedir.Zira işçi sınıfı ve TDH açısından olduğu kadar, egemenler ve onların paralı memurları açısından da Taksim bir irade savaşıdır. Taksim , bir sınıf savaşı alanıdır. Sınıf meydan savaşları alanıdır. Mevzi savaşlarının doruğudur. Hele ki, ekonomik kriz , sonuçları ile giderek artan yığınsal hoşnutsuzluk dolayısıyla “sosyalizm heyulası” egemenlerin ve onların paralı uşaklarının uykularını heba etmektedir. Taksim alanı proleterler – emekçiler açısından sınıf savaşının özel bir durağıdır. Taksimin yeniden 1 mayıs alanı haline getirilmesi, sınıf mücadelesi açısından bir kaybedilmişin kazanılması ve yukarı doğru çıkışın ifadesidir aynı zamanda. Sınıf savaşı içinde , iradelerin savaşıdır. Bu alanın işçi sınıfının alanı haline gelmesi politik-psikolojik-sosyal-kültürel atılım sağlayacağını, hele ki bu kriz ortamında kazanılırsa düzen açısından basıl bir anlam ifade edeceği düşünülürse , düzenin saldırıları anlaşılır olacaktır. Ne sınıf , ne de düzen geri adım atmayacaktır elbetteki.Sınıf, hiçbir biçimde geri adım atmamalıdır. İster sınıf haini sendikal bürokratlar zorlanarak,dayatılarak Taksimin alınması isterse de grupsal alanı zorlama, alana girme girişimleri ile bu irade sürdürülmelidir. Egemenlerin provokasyon girişimlerine,tehditlerine karşı da uyanık olunarak. Taksim, tarihsel sembolik olarak sınıf savaşımının en önemli mevzilerinden biridir.Asla bu hedeften vazgeçilemez. Hele ki, sınıf savaşının en keskin virajları dönülecekken. Egemenler bile Taksim konusundaki bu irade savaşı ile mevzi savaşını anlamışken; bir kısım reformist liberal partide ta geçmişten beridir Taksimin bu önemini anlamamıştır. Başını geçmişte TDKP çizgisinin çektiği, şimdilerde de EMEP adı altında faaliyet gösteren yapı, Taksim’in sadece İstanbul değil, bütün olarak Türkiye İşçi sınıfı açısından önemini kavramamıştır.Taksimin bir sınıf iradesi olarak ortada olduğunu reddetmiştir. Taksimin sınıf açısından kontrgerilla cumhuriyeti ile,onun kıyım,baskı,katliam,tehdit,şantajına vs karşı bir sınıfsal onur mevzisi olduğunu anlamaktan aciz bu topluluk; bilinen klişe tabirlerle “ her alanın 1 mayıs alanı” olduğunu söylemek gibi klasik demagojiye de başvurmayı ihmal etmemektedir.EMEP ve benzeri parti ve örgütler, sınıf mücadelesinin genel bir içini boşaltma hareketi yanında ; Taksim alanının nitel anlamını kavramaya yanaşmamaktadırlar. Sanki İstanbul Taksim dışında, bu sloganı dışlayan varmış gibi. Ya da işyerleri, alanları dışlayan varmış gibi.Zira sınıfın devrimci mücadelesi açısından, sınıfın mücadelesinin merkezileştirilmesi ve komünist devrimci öncünün sınıfla birliğinin doruğu olması gereken bir güne böyle bir yaklaşım en üstte de belirttiğimiz üzere en pespaye deyimiyle liberal reformizmdir, başak bir şey değil. Taksim sınıfın devrimci mücadelesinde önemli bir yere sahiptir. Kazanılana kadar da bu önemini yitirmeyecektir. 1 mayısın bir mücadele günü olduğunu hatırlatan bir sancak görevi göreceği de kesindir. Düzen var gücüyle tehditle,şantajla,katliamcı kontrgerilla taktikleriyle sınıfın gözünü korkutup Taksim hedefinden uzak tutmaya çalışmaktadır sınıf ve onun liderlerini. Ki zaten bu noktada çatlaklar başladı bile.Sendikal ihanetin doruğu Türk-İş ile Hak-İş gibi konfederasyonlar, dümeni kırmaya başladı bile. Ki , “ bizim ilk ve öncelikli hedefimiz 1 mayısın tatil olmasıydı, alanın önemi yok” diyerek. Sendikal bürokrasinin sözüm ona sola dümen kırmışları da şimdilik devrimci sınıf iradesi ve taban baskısından kaynaklı olarak Taksim’de ısrarlı gibiler. Ama sarı-gerici-faşist sendika ağa ve patronlarının hain çizgisine asla ve asla teslim olup, inisiyatifi onlara bırakmadan Devrimci 1 Mayıs Platformu etrafında birleşerek; İstanbul’da Taksim hedefi gerçek kılınmalıdır yine, yeniden. Sınıfın hain ,işbirlikçi kesimlerine de Taksim hedefli bir çalışma ile yanıt vermek anlamlıdır,olacaktır. Çalışmaların odağına mücadele günü olduğu bilinciyle kriz,sonuçları,sınıfın iktidar odaklı mücadelesi olmadan gerçek özgürlük-eşitlik-adalet vs olamayacağını koyarak ilerlenmelidir.Gerçek kurtuluşun ancak ve sadece özgürlük ve sosyalizm ile insanlık düzeni olan komünizmde olacağı bilince kazınmalıdır. Kürtler ve Kıbrıslıtürklere reva görülen sömürgeci baskı,zulüm,işgal,ilhakın lanetlenmesi ile birlikte bir özgürlük,sosyalizm mücadelesinin olacağı kaygısı ile de hareket ederek.Enternasyonal devrimci sloganlar ile bütün olarak emperyalist kapitalizmin dünyasal ekonomik krizi ve sonuçlarının faturasının işçi sınıfı ve emekçiler tarafından ödenmeyeceği, krizin nedeni,kaynağı ne ise, faturayı da onun da ödemesi uğruna bir mücadele, ajitasyon,propaganda yürütülmelidir. 1 Mayıs alanı İstanbul için Taksimdir. Taksim dışındaki her merkez, her alan sınıf mücadelesi açısından talidir.Kim ki, Taksimi talileştirip, sınıf mücadelesinde irade çarpışmasının bir görüntüsü olmaktan çıkarma gayreti içine girerse ; biliniz ki bunlar en pespaye liberal düzen “solcularıdırlar”. Her Taksim savunusunun da bu vurgu üzerinde olmadığı gerçeğinin de altı çizilerek. TAKSİM , 1 MAYIS ALANIDIR 1 MAYIS BAYRAM,TATİL GÜNÜ DEĞİL; BİRLİK,DAYANIŞMA VE MÜCADELE GÜNÜDÜR YAŞASIN DÜNYA PROLETARYASININ BİRLİK,DAYANIŞMA MÜCADELE GÜNÜ YAŞASIN PROLETARYA ENTERNASYONALİZMİ YAŞASIN HALKLARIN KARDEŞLİĞİ,BİRLİĞİ VE SOSYALİZM MÜCADELESİ BIJİ BRATEYAN GELLAN KAHROLSUN KONTRGERİLLA CUMHURİYETİ YAŞASIN 1 MAYIS BIJİ YEK GULAN 10.04.2009 Mahmut Halil Can ( Sendiren) [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] __________________ KENDİ ATEŞLERİNDE YANAMAYANLAR, BAŞKALARININ ATEŞLERİNDE YANAMAZLAR.KENDİNİ ATEŞLERDE SINAMAYANLAR, BAŞKALARINA SINAMADA ÖRNEK OLAMAZLAR. DEVRİMCİLİK BİR YAŞAM BİÇİMİDİR. KENDİSİNDEN BAŞKASININ OLAMAYANLAR, ASLA VE KESİNLİKLE DEVRİMCİ OLAMAZLAR. SENDİREN.ATEŞTE DEVRİM MÜCADELECİSİ...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Benzer Konular
Konu	Konuyu Başlatan	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Kibris Sorununda GÜncel Durum Ve Enternasyonalİzm	Mahmut Halil CAN	KIBRIS SORUNU VE DEVRİM	1	10-07-2011 11:15 PM
Devrİmcİ TerÖr-Şİddet ÜstÜne Ve GÜncel Durum	Mahmut Halil CAN	Siyasal kavramlar ve politika tarzı	0	06-26-2009 11:33 AM
1 mayıs 2009 meydan savaşı ve taksim	Mahmut Halil CAN	GÜNCEL SINIF HAREKETİ VE DEVRİM	0	06-25-2009 06:45 PM

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)