HER GÜN 1 MAYIS VE TAKSİM ÜSTÜNE


1 Mayıs üzerine ,öncesinde yazdığımız yazıda faşist terörün dizginlerini salmış,azgınca saldırıyor demiştik.Dizginsiz faşist terör,2008 1 mayısına da damgasını vurdu.Bu anlamda öngörülerimiz doğrulanmış bulunuyor.Faşist diktatörlük,düzenini devam ettirmek ve daha da ileri götürmek bağlamında bu 1 mayısı kendince bir meydan muhaberesi olarak gördü ve ona uygun olarak ne varsa yaptı.
Evet.Herkesin bildiği üzere sınıf mücadelesi tam da muharebeler bütünlüğüdür.Yer yer geri çekilmeler,yer yer ileri atılımların olduğu ve güç denemelerinin yapıldığı tarihsel bir sahnedir.Gizli ya da açık tüm savaş yöntemlerinin denendiği bu son sınıfsal savaşım alanı;proletarya ve emekçilerin özgürlük ve sosyalizm kavgasından başarı ile çıkmasına kadar sürecektir.Bu arada dizginlerinden boşanmış faşist terör,faşist kontrgerilla devletinin terörü sürecek ve sınıfın-emekçilerin-ezilen-sömürülen milyon ve milyarların canını yakmaya devam edecektir.Bu ülkede faşist diktatörlük yıkılıp,özgürlük ve sosyalizm kavgası başarılmadığı sürece bu sür git devam edecektir.
1 mayıs 2008,her şeyden önce faşist diktatörlüğün ve ekonomik –siyasal kriz içindeki faşist rejimin iktidarının gücünü göstermek ihtiyacı hissettiği ve bu gücü de “orantılı” bir biçimde gösterdiği bir gün olmuştur.Emekçiler açısından süreç,açık ve net çıplakça ortadadır.Bugün anlamına uygun bir biçimde yaşanmamış olup;faşist kolluk güçlerinin ve de özellikle faşist diktatörlüğün-faşist devletin en önemli koruyucu-kollayıcı gücü olan polisin egemenliğinin günü olmuştur.Aslında polis günü bugün diye ilan edilse daha anlamlı olurdu.Zira ,faşist polis gücünün ,faşist devletin hakimiyet gücüne orantılı olarak,şeriatçı-faşist rejim etkisinde olduğu ve de bunun gün gibi açık ve ortada olduğu bir realitedir.
Faşist devlet,bu güç gösterisinde geçici olarak galip çıkmış gözüktü.Psikolojik-moral ve fiziki anlamda şu anda galip görünen faşist devlet aslına bakarsanız;güçsüzlüğünün gücünü göstermeye çalışmaktadır.Yenilgisini ve sonunu gören bir yenik diktatör misali,elindeki son kurşunları atmaktadır.Azgınca çevresindeki her gücü kendisine düşman ilan edip saldırarak ömrünü uzatmaya çalışmaktadır.Ama,olasılık yoktur ki,süreç uzasa bile sonu belli olan bir savaş içindedir emekçiler ve egemenler.Bu mevzi savaşları,nihai ve sonuç alıcı savaşın habercileridir.1 mayıs ,sınıf açısından bir mevzi savaşıdır.Henüz kaybedilmiş olan hiçbir şey yoktur.Şu anda egemenler ve onların faşist itlerinin kazandığı geçici bir moral üstünlük vardır.
Bu süreç, değiştirilemez değildir.Faşist rejim,ekonomik ve siyasal kriz içindedir.Ve de kesinlikle bu süreç kritik dönemeçleri işaret etmektedir.Düzenin paniği de bundandır zaten.Bu korku ve paniktir ki,düzeni azgın saldırılara itip;düzen işbirlikçisi DİSK ve KESK’e bile tahammül göstermemektedir.Diğer yandan,bu sendikal örgütlerin reformist –uzlaşmacı-sınıfı satıcı girişimlerine dahi yanıt vermek bir yana,onları bile rencide edici ve sınıf içinde pozisyonlarını zorlaştırıcı eylemsel süreç içine girmektedir.Bu düzenin ne kadar köklüce sıkıştığının ve bu sıkışıklığın,en nihayetinde devrimle çözümlenebilir olduğunun kanıtıdır.
Sınıf,ciddi bir ayrım noktasındadır.DİSK ve KESK,reformist ve revizyonist uzlaşmacılığın,en üst düzeyde örneklerini sunmalarına rağmen faşist rejim buna bile tahammül edememektedir.Bu ciddi bir kırılma noktasıdır.Zira,eylemsel aktivitelerin İstanbul’da “tatil edilmesi” çok anlamlıdır.Artık,sınıf ile sınıfın sendikal bürokrasi ve ağalık sistemiyle başta Türk-İş olmak üzere ,Hak-İş,Disk,Kesk vs olmak üzere hesaplaşılmak zorundadır.Bu kaçınılmazdır.
Beri yandan,faşist düzenin Taksim açısından geçici psikolojik üstünlüğü hala kırılabilir.Zira komünist devrimciler açısından daha önceden de ifade ettiğimiz üzere
,1 mayıs bir bayram günü değil bir mücadele günüdür.Ve de proletarya açısından Taksim özeldir.Bunu daha önceki yazılarımızda ifade etmiştik.Bu anlamda ,1 mayısın bir bayram günü değil bir mücadele günü olduğu;bayram günü haline gelmesi için sınıfın asgari kazanımlarının lehine olması gerektiği,asıl bayramın özgürlük ve sosyalizm kazanımıyla olacağını ifade etmiştik.Tüm bu gelişmeler,kesin kes bizi doğrulamaktadır.Bayram algısı bile bu bağlamda ne derece tehlikeli ve yanıltıcıdır ki bu 1 mayıs bunun ifadesi oldu.
Faşist düzenin,psikolojik manevrası ve gücü kırılabilir dedik.Evet kırılabilir.1 mayıs ,İstanbul Taksim alanı sadece tarihe endeksli alınırsa hayır.Ama ,takvim devrimciliğine batmamışsanız ve de Taksim bir paranoya-hastalık değilse sınıf açısından,her gün Taksim ve her gün 1mayıstır.
Faşist rejimi kendi ininde ve güzergahında mahkum etmek için,neye mal olursa olsun fedakarca bir eylem ile faşizmin yenilmez olmadığını göstermek kesinlikle komünist devrimcilerin işidir.İllaki 1 mayısta Taksim’de değil, her gün Taksim’in sınıfın olduğunu göstermek için en cüretli eyleme ihtiyaç vardır.Bu noktada onlarca örnek vardır.Taksim,bugün,yarın,ö bürgün ve ila nihaye proletaryanın ve emekçilerin olacaktır.Bu gerçeği hiçbir güç değiştiremez.
Ama sorun şimdi faşist rejimin meydan okumayı bir kenara bırakın( ki,bunu kaç gündür yapıyor idi) fiiliyatta,sınıfa azılı saldırısını sürdürdü.Kendince üstünlük sağlamış görünüyor.Rüzgarı,korku kasırgasını ardına almaya çalışarak.İşte,tam da zamanıdır.Düzen,faşist rejim,faşist düzenin uşakları şimdi geçici kazanımın rehaveti içinde yudumlarken içkilerini;zehir etmelidir,boğazında düzmelidir emek güçleri,komünist devrimciler yiyip içtiklerini onlara.Bu kesinlikle olanaklıdır.Zira,savaşın sadece meydanlarda değil,savaşın her alanında yürüyüp ve kazanıldığını herkes bilmelidir.Psikolojik savaş,şimdi emperyalist kapitalistlerin en güçlü olduğu alandır.Onları ininde ve de kendi sürdükleri yolda vurmanın önemi tartışılamaz bile.
Taksim sadece 1 mayıslarda değil,her gün bizimdir.Taksim,elbette sembolik olarak 1 mayıslarda farklı bir yere sahiptir.Madem,faşist rejime ve onun dolaylı-dolaysız işbirlikçileri olan reformist-revizyonist kesime bu 1 mayısta sınıf ve onun gerçek öncüleri geçici yenildiler;ya da geri çekildiler.Bu ne ilktir ve de ne son olacaktır.Sorun,süreci değiştirmek için mücadelededir.Tam da zamanıdır Taksim’e girmenin,Taksim’in zapt edilemez olmadığını ispatlamanın.Zira devrimciliğin takvimi,takvimin devrimciliği olmaz.Haydi Taksim’i kazanmaya.Haydi fedaya……


TAKSİM ÖZGÜRLÜK VE SOSYALİZMİN ALANIDIR
FAŞİZMİ DÖKTÜĞÜ KANDA BOĞACAĞIZ
KAHSOLSUN FAŞİST DİKTATÖRLÜK
YAŞASIN 1 MAYIS
YAŞASIN ÖZGÜRLÜK YAŞASIN SOSYALİZM



Mahmut Halil Can (Sendiren)

1 MAYIS 2008

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

__________________
KENDİ ATEŞLERİNDE YANAMAYANLAR, BAŞKALARININ ATEŞLERİNDE YANAMAZLAR.KENDİNİ ATEŞLERDE SINAMAYANLAR, BAŞKALARINA SINAMADA ÖRNEK OLAMAZLAR. DEVRİMCİLİK BİR YAŞAM BİÇİMİDİR. KENDİSİNDEN BAŞKASININ OLAMAYANLAR, ASLA VE KESİNLİKLE DEVRİMCİ OLAMAZLAR.

SENDİREN.ATEŞTE DEVRİM MÜCADELECİSİ...

1 Mayıs'ta Taksim'den Emek Sineması'na

İsyanbul Kültür Sanat Varyetesi 1 Mayıs'ı Emek Sineması'nda selamlamak için çağrı yaptı. 12 Eylül sonrası ilk 1 Mayıs kutlaması Emek Sineması'nda yapılmıştı.
İstanbul - BİA Haber Merkezi
29 Nisan 2011, Cuma

• BU HABERİN UZANTILARI
• [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
• [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
• [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]
• [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

12 Eylül darbesinin arkasından ilk 1 Mayıs kutlaması 1987'de Emek Sineması'nda yapıldığını hatırlatan İsyanbul Kültür Sanat Varyetesi, yaptığı açıklamada şu sözlere yer verdi: "Bizler kapitalist yağmaya ve kentsel dönüşüm saldırısına karşı emeğimize ve kentimize sahip çıkmak için geri aldığımız Taksim 1 Mayıs alanında olacağız.
Emek Sineması hâlâ kapalı. Kamuya ait bu mekânın sermayeye peşkeş çekilmesine karşı çıkıyoruz.
Karşı çıkıyoruz çünkü Emek Sineması'nı kapatıp yerine AVM yapacak zihniyetin emekçi mahallelerinde kentsel dönüşüm adıyla sürdürülen yıkım ve yerinden edilmelerden, okul ve hastanelerin satışından, 3. Köprü projesinden, soylulaştırılan semtlerden, özelleştirilen kamu arazilerinden, iktidar ve sermayenin her türlü 'çılgın projesi'nden bağımsız olmadığını biliyoruz.
Ve biliyoruz ki Emek Sineması'nı geri almak, tüm İstanbul'u geri almak için atılacak küçük bir adım. Taksim Meydanını geri aldığımız gibi Emek'i ve tüm İstanbul'u da geri almak içindir çağrımız.
Yoldaşlarınızı, aşklarınızı, çılgın hayallerinizi ve içkilerinizi alın da gelin." (HK/EÖ)

__________________
KENDİ ATEŞLERİNDE YANAMAYANLAR, BAŞKALARININ ATEŞLERİNDE YANAMAZLAR.KENDİNİ ATEŞLERDE SINAMAYANLAR, BAŞKALARINA SINAMADA ÖRNEK OLAMAZLAR. DEVRİMCİLİK BİR YAŞAM BİÇİMİDİR. KENDİSİNDEN BAŞKASININ OLAMAYANLAR, ASLA VE KESİNLİKLE DEVRİMCİ OLAMAZLAR.

SENDİREN.ATEŞTE DEVRİM MÜCADELECİSİ...