Zincirin esas halkası

Türkiye sanayiinin candamarı niteliğindeki sektör ve fabrikalar İstanbul'da yoğunlaşmıştır; nitelik ve nicelik açısından proletarya da


Burjuvazinin 1980’li yılların başında bir bütün olarak girdiği yeniden yapılanma konsepti, kendisini sanayi alanında da önemli adımlar atarak gösterdi. Sanayideki hızlı gelişme, sanayinin coğrafi anlamda da yeniden elden geçirilmesini zorunlu kıldı. Bu çerçevede, kent içlerinde yer alan irili ufaklı sanayi bölgelerinin kent dışına taşınması, kentlerin kıyı bölgelerinde hızla gelişen yeni dev sanayi havzaları yarattı. Burjuvazinin, kent içlerindeki sanayiyi kentin dış bölgelerine taşıyarak yalıtmasının temelinde, sanayi üretiminin yeni örgütlenmesine uygun olarak, mekansal anlamda da sanayinin ve kentlerin yeniden yapılandırılması yatmaktadır.

Bu konseptin hızla yaşam bulduğu sanayi kentleri içerisinde İstanbul belirleyici halka niteliğindedir. Bunun birinci nedeni, Türkiye sanayisinin can damarı niteliğindeki sektör ve fabrikaların İstanbul’da yoğunlaşmasıysa, ikinci nedeni de, birinci nedenin doğal bir sonucu olarak, Türkiye işçi sınıfının nitelik ve nicelik açısından İstanbul’da yoğunlaşmasıdır.

Bu durum bugün açısından değerlendirildiğinde, iktidar perspektifli bir işçi sınıfı çalışmasının temellerinin, stratejik nokta olan İstanbul’daki sanayi havzalarında atılması gerekliliği kendini dayatmaktadır. İstanbul’da bulunan ve hızla gelişmekte olan bu dev sanayi havzalarında hatırı sayılır bir güç biriktirmeyen ve bu sanayi havzalarında giderek maddi bir güç konumuna gelemeyen bir öncü hareketin işçi sınıfı arenasında bir güç olarak kendini var edemeyeceği de aşikardır.

Zincirin canalıcı halkasını tayin edebilmek ve...


Bir bütün olarak işçi sınıfı çalışmasında, çalışmanın yoğunlaşacağı pilot noktalar belirlemek ve bu pilot noktalara bütünsel anlamda yoğunlaşarak mevziler kazanmak başlara yazmamız gereken adımlardan biri olarak karşımızda durmaktadır. Daha doğru bir ifadeyle: Zincirin canalıcı halkasını tayin etmek ve o noktaya yüklenmek…

Peki bu ne anlama gelir? Zincirin belirleyici halkasını bulmak; yaşamın o anda ortaya çıkarıverdiği bir sorunla uğraşmak ve onu çözünceye kadar diğer sorunları ihmal etmek anlamına gelmez kuşkusuz. Böylesi bir yaklaşım, tek yanlılık ve dar pratikçiliğin daniskasıdır. Zincirin esas ve canalıcı halkasını kavramak ve o noktaya yüklenmek; belli bir anda, mücadelenin bütününde veya belli bir alanında, mücadeleyi gerileten, tıkayan ya da gelişmesini engelleyen temel zaafı, temel eksikliği veya temel sorunu açığa çıkarmak, bu sorunun nasıl ve hangi yöntemle çözüleceğini ortaya koymak ve diğer tüm sorunlara bu temel sorunla bağlantısı içerisinde yaklaşmaktır. Önemli olan, bu sorunun, belli başlı birçok sorunun da çözümünü kendi içinde taşıması ve çözüldüğü takdirde mücadeleyi bir bütün olarak sıçratacak nitelikte olmasıdır.

Bugün açısından temel sorunumuzun başına, işçi sınıfı ile kurulan ilişkinin zayıflığını koyabiliriz. Bu durumu daha özele indirgediğimizde temel sorunumuz; belirli stratejik pilot çalışma alanlarında sürekli, ısrarlı, yaratıcı ve kökleşen bir ilişkilenişe sıçrayamamış olmamızdır. Bunu aşmanın belirleyici temel halkası, işçi sınıfı çalışmasında belli başlı noktalara yoğunlaşarak kök salmak ve bu pilot noktalarda ısrarlı bir şekilde çalışmanın sürekliliğini garanti altına almaktır. Geleceği kurmanın ve diğer birçok sorunun çözümü, bu belirleyici halkanın kavranarak yaşama geçirilmesinde düğümlenmektedir.

Örneğin işçi gazetesinin sınıf içerisinde yaşam bulması, sınıf içinden beslenmesi ve giderek sınıf içinden yazarlar çıkartarak yaygınlık kazanması hem buna bağlıdır hem de ancak bu yaklaşımın yaşama geçmesiyle koşulludur. Örneğin, Hadımköy veya Gebze’de Kürt halkına yönelik saldırı ve katliamları bin-iki bin işçiyle örgütlediğimiz protesto gösterileri vb. ile yanıtlama ya da siyasal gündemlere sadece birkaç noktadan da olsa eylemli bir duruşla müdahale edebilme...

Yukarda saydığımız ve daha saymadığımız zayıflıklarımızın başlıca çözümü, belirlenen stratejik pilot sanayi havzalarında hatırı sayılır bir güç oluşturabilmekten geçmektedir. Bu bağlamda, bugün bizim için zincirin tayin edici halkası, dev büyüklükteki sanayi havzalarına çubuk bükmektir.

Bizi bu stratejik bölgelerden hiçbir bahanenin ve nedenin alıkoymaması gerektiğinin; dahası, belirlenen bu stratejik noktalardaki çalışmanın olmazsa olmaz önemi iyi kavranmalıdır. Ve her işçi sınıfı devrimcisi, bu stratejik noktalardaki çalışmanın orta ve uzun vadede yaratacağı olanakları hayal edebilmelidir.

İstanbul’da iki ayrı stratejik havza


İstanbul’un Avrupa ve Anadolu yakasında iki ayrı dev sanayi havzası hızla gelişmekte.

Bunlardan ilki Avrupa yakasında bulunan ve Avcılar’dan başlayarak Hadımköy’e kadar uzanan sanayi havzasıdır. Bu havzada yüzbinlerce işçi çalışmaktadır. Dahası, ‘90’lı yılların başlarında birçok yeri tarla olan bu sanayi bölgesinin büyük bir hızla dev bir sanayi merkezine dönüşmüş durumda olmasıdır. Bölgede hala yüzlerce fabrika inşaatı sürmektedir. Bu da bu bölgenin, orta vadede yüzbinlerce işçiyi daha barındıracağının somut bir göstergesi niteliğindedir.

İstanbul’un ikinci stratejik sanayi havzası ise, Anadolu yakasının Tuzla ilçesinden başlayıp Kocaeli sanayi bölgesine kadar uzanan kısmıdır. Bu havzada bulunan fabrika ve işletmeler Türkiye sanayi üretiminin yüzde 48’ini karşılamaktadır. Bu istatistiki veri dahi havzanın önemini yeterince göstermektedir.

3. Bölge Sanayi Havzası




Avcılardan başlayarak Hadımköy-Çatalca’ya kadar uzanan sanayi bölgesini burjuvazi “3. sanayi bölgesi” olarak adlandırmakta.

1990’lı yılların başlarında İstanbul’un yerleşim bölgeleriyle iç içe olan sanayi bölgelerinin ve bellibaşlı fabrikaların bu bölgeye taşınmasıyla bölge hızla dev bir sanayi havzası niteliğine büründü. Özellikle Sefaköy, Halkalı, Topkapı ve Levent’te bulunan sanayi bölgeleri giderek 3. Bölge Sanayi Havzası'na kaydı. Bugün kent içlerinde bulunan sanayi bölgelerinde hala fabrika ve işletmeler bulunmasına rağmen bu fabrikalar da 3. Sanayi Bölgesi'ne taşınma hazırlığı içerisindeler.

3. Sanayi Bölgesi, İstanbul kentindeki 2. büyük sanayi havzası niteliğindedir. İçerisinde uluslararası dev büyüklükte fabrikaların yer aldığı toplam 8 sanayi bölgesi yer almaktadır. Hadımköy Sanayi Bölgesi, Kıraç Sanayi Bölgesi, Esenyurt Sanayi Bölgesi, Haramidere Sanayi Bölgesi, Avcılar Sanayi Bölgesi, Birlik Sanayi Bölgesi, Mermerciler Sanayi Bölgesi, Bakırcılar Sanayi Bölgeleri 3. bölgede bulunan en büyük sanayi havzaları niteliğindedirler.

3 Sanayi Bölgesi, üretilen ****ların hızla dolaşıma sokulması anlamında da oldukça zengin bir ulaşım ağına sahip. Bu noktada, burjuvazinin bölgeyi dev bir sanayi merkezine çevirmesine bu açıdan da bakmak gerekmekte. 3. Sanayi bölgesi en başta Avrupa pazarına hızla ulaşım açısından Bulgaristan sınırına 2 saatlik uzaklıkta yer almakta.

E-5 ve D-100 karayollarının bölgenin göbeğinden geçmesinin yanında, Türkiye’nin en büyük 2. limanı olan Ambarlı Limanı'nın da göbeğinde bulunmakta. Dahası, Atatürk Hava Limanı da bölgeye 20 dakika uzaklıkta yer almakta. Demiryolları taşımacılığı anlamında da bölgenin sınırında bulunan Halkalı istasyonu önem taşımakta.



Bölge, aslında yüzbinlerce işçinin çalıştığı dev bir sanayi merkezi özelliğinde. Bölge fabrikalarında çalışan işçilerin büyük çoğunluğu birbirlerini tanıyorlar ve sosyal bir ağ içerisinde birbirleriyle iletişim içerisindeler. Bunun temel nedenini, bir fabrikadan çıkan işçinin yine bölgede bulduğu farklı bir fabrikada işe girmesi oluşturuyor. İşçi işten çıkıp farklı bir fabrikaya girdiğinde bile diğer fabrikadaki işçi arkadaşlarıyla iletişimini kesmiyor ve görüşmesini sürdürüyor. Bir fabrikada ne olup bittiğini, çalışma koşullarını o fabrikada çalışmasa dahi çalışan işçi arkadaşlarıyla görüşmelerinden aşağı yukarı biliyor. Bu durum, bölgede yürütülen sınıf çalışması açısından olumlu olanaklar sunmakta.

Bölgedeki işçilerin neredeyse yüzde 35-40’ını Kürt işçiler oluşturmakta. İşçilerin büyük çoğunluğu ise havzaya yakın yerleşim yerleri olan Esenyurt, Avcılar, Kıraç, Hadımköy, Yenibosna, Halkalı, Beylikdüzü semtlerinde oturmaktalar.

Bu bağlamda, işçi sınıfı çalışmasında 3. Sanayi Bölgesi çalışma yürüteceğimiz temel halkalardan birisi niteliğindedir.

Sanayinin kalbinin attığı bölge: Gebze


Tuzla sınırından başlayarak İzmit sınırına kadar uzanan bölge, Türkiye’nin en büyük sanayi havzası niteliğindedir. Biz bu dev sanayi havzasını, genel olarak Gebze Sanayi Havzası olarak nitelendiriyoruz.

Gebze denildiğinde akla ilk gelen, Gebze’nin dev büyüklükte bir sanayi merkezi olduğudur. Bölge, hemen hemen bütün sektörlere ait binlerce fabrikayı ve yüzbinlerce işçiyi bağrında taşımaktadır. Türkiye genelindeki 500 dev fabrikanın yüzde 10’u Gebze’de bulunmaktadır. Bölgenin girişinden çıkışına kadar uzanan çizgide gözün alabildiği her noktada fabrikalar bulunmaktadır. Küçük firmalardan Türkiye sanayisinin en büyük fabrikalarına kadar geniş bir yelpazeyi kapsamaktadır. Bölgede bulunan sanayi her geçen gün hızla gelişmektedir. Bölgede yeni yeni sanayi siteleri ve organize bölgeleri kurulurken, varolan fabrikalar da üretim kapasitelerini ve fiziki imkanlarını gün geçtikçe genişletme yoluna gitmektedir.



İstanbul yolu üzerinde dizilen büyük sanayi tesisleri, adeta Türkiye sanayisinin yapısını ortaya koymaktadır. Bölge yabancı yatırımlar için de cazip bir konum oluşturmaktadır. Başlıcaları Brissa, Marshall, DYO, Polisan, Şişe Cam, Pimaş, Enka, Netaş, Teletaş, Arçelik, Aygaz, ABB, Çolakoğlu, Türk Henkel, Fen-İş, ÇBS ve Sarkuysan gibi Türkiye sanayisine damgasını vurmuş dev sanayi kuruluşlarıdır.

Ayrıca bu firmaların büyük bir kısmı, üretimin yanında bölgede araştırma ve geliştirme faaliyetleri de yürütmektedir. Yabancı sermayenin Türkiye’de tercih ettiği sanayi bölgelerinin başında Gebze gelmektedir. Hatta favori bölgelerinden biridir. Ulaşımın kolay olması, altyapının tamamlanmış olması, hammadde kolaylığı ve pazar sıkıntısının olmaması da buna etki eden faktörlerin başında gelmektedir.

Ayrıca dış ticaret açısından bölgenin hareketli oluşu yabancı yatırımların Gebze’ye kanalize edilmesine zemin hazırlamaktadır. Bunların başında Bayer, Honda, Isuzu, Legrand, IFF Aroma Esans Sanayi ve Ticaret A.Ş. Goema, ZF Sachs Süspansiyon Sistemleri San. ve Tic. A.Ş., Asrom, Dow, Greif Mimaysan, Colgate-Palmolive, Alarko Carrier, Procter&Gamble, Sandoz ve Autoliv-Cankor gelmektedir. Faaliyette bulunan şirketler ise tamamen üretim sanayine yöneliktir.

Dünyada üretim yapılan en önemli havzalardan biri olan Gebze, uluslararası sermaye ile tamamen iç içe geçmiş durumdadır. Bölgede 12 sanayi bölgesi mevcuttur ve kurulması planlanan toplam 10 sanayi sitesinin hazırlıkları yapılmaktadır. Bölgede toplam ona yakın liman bulunmaktadır. 2000’in üzerinde üretim yapan aktif fabrika mevcuttur.

Gebze sanayi havzasında varolan üretim birimleri, ağırlıklı olarak Dilovası, Şekerpınar ve Yenimahalle bölgelerindedir. Bu alanlarda üretimin ne kadar yoğun olduğunu anlamak için sadece Dilovası ilçesinde 200’e yakın fabrika olduğunu görmek yeter.

Bölgede, ulusal ve uluslararası üretim, tekstil, inşaat, ****l, otomobil, gıda, yan sanayi, deri, liman, basım sanayi ve hizmet sektörlerinde yoğunlaşmakta. Çalışan işçi kitlesi, genel anlamda sendikasız, düşük ücretli, sigortasız ve kötü koşullarda çalışmaktadırlar.

Bu bağlamda, Türkiye’de ve giderek de dünya çapında dev bir sanayi havzası özelliği taşıyan Gebze sanayi bölgesi, sınıf çalışmamızda ikinci stratejik çalışma alanımız olarak ön plana çıkmakta.

Sonuç yerine




İşçi sınıfı çalışmasında, burjuvazinin can damarları niteliğindeki sanayi merkezlerine yüklenmek ve bu noktalarda maddi bir güç olup kök salana kadar bu çalışmayı sabır ve inatla sürdürmek bugün açısından başlara yazmamız gereken çalışma tarzıdır. Bu sanayi merkezlerinde çalışma sürdürmek ve buralarda inatla kök salmak, bugün ve geleceğimiz açısından olmazsa olmazlarımızın başlarında gelmektedir.

Sınıf çalışmasında, plansız, hedefsiz ve günübirlik çalışma tarzının terk edilmesi, belirli pilot noktalara inatla yüklenmekten geçer. Ve bu bugün açısından işçi sınıfı devrimciliğinin belirleyici kıstaslarından biridir. Başarı kıstasımızı ise, zincirin belirleyici halkalarında sınıf ile kuracağımız bağların yaygınlığı ve sürekliliği belirler.


ALINTERİ

__________________
KENDİ ATEŞLERİNDE YANAMAYANLAR, BAŞKALARININ ATEŞLERİNDE YANAMAZLAR.KENDİNİ ATEŞLERDE SINAMAYANLAR, BAŞKALARINA SINAMADA ÖRNEK OLAMAZLAR. DEVRİMCİLİK BİR YAŞAM BİÇİMİDİR. KENDİSİNDEN BAŞKASININ OLAMAYANLAR, ASLA VE KESİNLİKLE DEVRİMCİ OLAMAZLAR.


SENDİREN.ATEŞTE DEVRİM MÜCADELECİSİ...